Άφορμη για λίγες λέξεις

Αφορμή για τα λίγα λόγια που θα σας αναφέρω σήμερα ήταν η χθεσινή μας βόλτα στο βουνό.

Βρέθηκα με ανθρώπους που έχουν πάνω από 20 χρόνια εμπειρίας στο χώρο του enduro και καμιά 

300 χιλιάδες χλμ στο χώμα, τους έβλεπα να αναπολούν το παρελθόν και όσα ζήσανε

να μου περιγράφουν της τότε βόλτες τους με κάθε λεπτομέρεια και να γελάνε σαν μικρά παιδιά.

Η ενασχόληση μου με το enduro ήρθε στης αρχές του 2008 δεν έχω την εμπειρία των παραπάνω 

ούτε τις τόσες ατελείωτες στιγμές τους. Είχα αναφέρει λοιπόν και σε παλαιότερη 

ανάρτηση είναι όμορφο να μοιράζεσαι  καταστάσεις δύσκολες η ευχάριστες με άτομα που 

έχουν κοινό παρονομαστή και εκεί θέλω να καταλήξω. Με στενοχωρεί που πλέων δεν βλέπω 

κόσμο στο βουνό άτομα που κάναμε μαζί τις πρώτες βόλτες, φίλους που ζήσαμε αμέτρητες στιγμές

οδήγησης και άλλους που απλά κάναν το κέφι τους δεν έχει σημασία, ας μην τα ρίχνουμε όλα στην 

οικονομική μας κατάσταση ξέρουμε πολύ καλά πως μια Κυριακάτικη βόλτα κοστίζει όσο το 1/3 από 

ένα Σαββατόβραδο η μια έξοδο μας δεν είναι αυτό το θέμα. Τι γίνετε τελικά είναι δύσκολο το 

enduro,έχουν βαρεθεί,είναι τόσο εγωιστές που πίστεψαν θα περάσουν τον Cervantes #25 μπορεί

 και ναι δεν ξέρουμε..; Το θέμα είναι πως αυτό που κάνουμε παιδιά το κάνουμε γιατί μας αρέσει 

δεν προσπαθούμε να αποδείξουμε τίποτα παρά μόνο σε εμάς τους ίδιους όποιος και να είναι ο στόχος μας. Πάντα θα υπάρχει ο καλύτερος από μας αν δεν υπήρχε θα ζούσαμε σε μια μετριότητα δεν θα βλέπαμε παραπέρα δεν θα δοκιμάζαμε δεν θα προσπαθούσαμε. Έλπιζω μέσα από αυτές της λίγες 

λέξεις να μήν κρύβεται ο "αλέξης" και να προσπαθήσουμε όλοι να κρατήσουμε ζωντανή την ιστορία που μας δίδαξαν οι κύριοι Στάθης Ζούχας, Δημήτρης Γκοτζίνης, Βασίλης Σακελαρόπουλος, Άρης Κόπανος ο Κυρ Πανάγος και άλλοι πολλοί που δεν είχα την τύχη η ευκαιρία να του γνωρίσω..

Πήλιο

                                           

Enduro Meteora

Μόλις πληροφορηθήκαμε από την τοπική κοινωνία πως διοργανώνει φιλική βόλτα enduro αφήσαμε όλοι το πρόγραμμα μας λίγο πιο πίσω και τρέξαμε ανυπόμονα να δούμε το μέρος που φιλοξένησε το παγκόσμιο πρωτάθλημα enduro για το 2011.. Η διαδρομή ίδια περίπου στο μεγαλύτερο μέρος τις με αυτήν του παγκοσμίου( περιττό να σας πω τα λούκια που δημιούργησαν οι "παγκόσμιοι" δεν έχουν σβήσει ακόμα) με κάποια καινούρια κομμάτια να σου κρατούν το ενδιαφέρον έκλεινε στα 65 χλμ ο γύρος. 75 συμμετοχές στο σύνολό του μας δείχνουν μια ενθαρρυντική κίνηση για ακόμα καλύτερα. Τοπίο μαγευτικό ήλιος αρκετός και ιδού το αποτέλεσμα....

Greg Tsadikos                                                

Κάπως έτσι

Ξυπνάω λοιπών ένα πρωινό Σαββάτου μιλάω με το φίλο μου Γιώργο λέμε να βρεθούμε κατά της 9, κάπως έτσι αρχίζει η μικρή μου περιπέτεια..Φεύγουμε για Ξουρίχτι ανατολικό Πήλιο σκόνη, ζέστα, πεσμένα δέντρα, βράχοι, ένα τοπίο πολύ όμορφο κάτω από παχύ στρώμα σκιάς οπό τα πολύ ψηλά δέντρα.Πρώτη στάση Ξουρίχτι γεμίζουμε στο πρατήριο βενζίνης και συνεχίζουμε για το πιο όμορφο κομμάτι της διαδρομής Τσαγκαράδα Πηλίου και άπω εκεί χιονοδρομικό κέντρο Αγριόλευκες. Real Enduro λοιπών όπως λένε και οι Γρεβενιώτες, σφιχτό μονοπάτι με διάφορες εναλλαγές να σου κρατάει το ενδιαφέρων.Φτάσαμε τελικά στον αρχικό μας προορισμό τα Χάνια Πηλίου απαραίτητη στάση για λίγο νερό και φύγαμε για Βόλο. Η μέρα όμως δεν είχε τελειώσει ακόμα, φεύγοντας από Χάνια σταματάμε σε γνωστό πιστάκη να μην μακρηγορώ, ευθεία ένα εσάκι ξανά ευθεία γεμάτη 3 αναπηδά ο μπροστινός τροχός μου βρίσκει σε ένα δέντρο και... παίρνω την Ολυμπιακή να προσγειωθώ λίγα μέτρα πιο κάτω. Σηκώνομαι πονάω... όχι πολύ, σε δύο λεπτά όμως πάρα πολύ.... Μία σπασμένη κλείδα και ένα στουμπιγμά στα πλευρά ήταν το πόρισμα.Θέλω να ευχαριστήσω θερμά τον Κ. Λούκουλλο που  με βοήθησε μα πιο πολύ τον φίλο μου Γιώργο.. Κάπως έτσι λοιπών!!                                                     

Action

Συνεχίζουμε με το ίδιο πάθος

Greg Tsadikos                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                

Sunday times

Κάθε χρόνο κάθε μήνα κάθε Κυριακή μαζεμένοι πάντα στην γνωστή μας στροφή και ώρα περίπου 10.Χόμπι,πάθος,τρέλα για κάποιους ίσως και τρόπος ζωής είναι μερικά από τα συστατικά που χαρακτηρίζουν το άθλημα αυτό. Με ένα μοναδικό τρόπο να ενώνει παλιούς και νέους ανεξαρτήτου ηλικίας με κοινό παρονομαστή, την αγάπη για το enduro. Αν κοιτάξεις από μακριά νομίζεις πως είναι μία παρέα πιτσιρικάδων με τα μηχανάκια τους που προκαλεί κάθε είδους αταξία όπου και αν βρεθεί. Aν προχωρήσεις λίγο όμως και σταθείς δίπλα τους θα νιώσεις πως υπάρχει κάτι περισσότερο ¨τόσο διαφορετικοί μα..! φαίνονται όλοι ίδιοι¨ ήταν το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα όταν βρέθηκα και εγώ αναμασά τους.Το enduro κάποιος θα μπορούσε να το χαρακτηρίσει σαν τη Ζώη μας μια διαδρομή με αφάνταστες δυσκολίες που πρέπει όλοι να περάσουμε, όσο πιο δύσκολη και αν γίνει τόσο καλύτεροι από αυτή θα βγούμε..Αυτά και άλλα τόσα που δεν θα μπορέσω να αποτυπώσω σε ένα λευκό φόντο είναι όλες εκείνες οι στιγμές που βιώνουμε όλοι μαζί κάθε Κυριακή, δυσκολίες ατυχίες γέλιο χαρά μα πάντα με ένα κρυφό ενθουσιασμό στο τέλος της ημέρας. Λίγη αναμονή λοιπόν μέχρι την επόμενη Κυριακή στη δική μας στροφή και ώρα περίπου 10 που όλα αυτά θα ζωντανέψουν ξανά. στης ξεχωριστές  Sunday times....

 Greg tsadikos